سورة تبّت مكّيّة و هى خمس ايات بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ [ سوره المسد ( 111 ) : آيات 1 تا 5 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَّ ( 1 ) ما أَغْنى عَنْهُ مالُهُ وَ ما كَسَبَ ( 2 ) سَيَصْلى ناراً ذاتَ لَهَبٍ ( 3 ) وَ امْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ ( 4 ) فِي جِيدِها حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ ( 5 ) سورهء تبّت اين سوره مكّى است و پنج آيت است « 1 » . رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : هر كه اين سوره بخواند اميد دارم كه خداى تعالى جمع نكند ميان وى و أبو لهب در يك مقام . مفسّران گفتند : چون اين آيت آمد كه : [ وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ ] رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كس فرستاد و فرزندان عبد المطّلب را بخواند و گفتند كه : بر منبر رفت و گفت : يا صياحاه « 2 » بمنزلت كسى كه فرياد خواهد ، مردم بر وى جمع شدند و گفتند : ترا چه رسد ؟ - گفت : يا بنى عبد المطّلب يا بنى هاشم يا بنى عبد مناف يا بنى فهر اگر من گويم در زير اين كوه لشكرى فرود آمده است بر شما غارت خواهد كرد ؛ مرا باور داريد ؟ - گفتند : آرى ، گفت من انذار ميكنم شما را بعذابى سخت ؛ و آن عذاب دوزخ است ، أبو لهب گفت : تبّا لك لذا دعوتنى ؟ ! « 3 » سائر اليوم ؛ امروز همهء روز مرا از براى اين خواندى ؟ ! خداى تعالى اين سوره فرستاد و گفت : هلاكت « 4 » و خسارت و زيانكارى باد دو دست أبو لهب را تا قبض و بسط و بطش « 5 » از وى حاصل نيايد و مال ويرا

--> ( 1 ) - در تفسير ابو الفتوح ( ره ) باضافهء : « و بيست كلمت است و هفتاد و نه حرف » . ( 2 ) - كذا . ( 3 ) - در غالب نسخ : « تبّا لكم ألذا دعوتمونى ؟ ! » . ( 4 ) - در نسخ تفسير ابو الفتوح ( ره ) : « هلاك » ؛ و آن بهتر است ( 5 ) - در بعضى نسخ : « قبض و بسطش » .